زبان سرخ، سر سبز می دهد بر باد . . .

إِنَّ هذَا اللِّسانَ مِفتاحُ كُلِّ خَيرٍ وَشَرٍّ فَيَنبَغى لِلمُؤمِنِ أَن يَختِمَ عَلى لِسانِهِ كَما يَختِمُ عَلى ذَهَبِهِ وَفِضَّتِهِ؛

براستى كه اين زبان كليد همه خوبي ها و بدي هاست،

پس سزاوار است كه مؤمن بر زبان خود مهر زند،

همان گونه كه بر (كيسه) طلا و نقره خود مُهر مى زند.

امام محمدباقر (ع)

این ضرب المثل بیان گر این مفهوم می باشد که ما باید زبان و حرف زدنمان را کنترل کنیم، چون حرفی که از دهان بیرون بیاید ، دیگر گفته شده و به آسانی جبران و توجیه نمی شود و ممکن است با یک حرف نسنجیده خود و دیگران را به دردسر بیندازیم.

ما باید بدانیم که با بعضی از حرف ها ممکن است دوستی را دشمن خود سازیم. بنابراین صحبت کردن بدون فکر و اندیشه مشکلات زیادی را می تواند به وجود بیاورد . ناسنجیده و نادرست سخن گفتن حتی می تواند جان انسان را به خطر بیاندازد .

پس همیشه باید قبل از اینکه سخنی را بر زبان بیاوریم، خوب فکر کنیم، نکات مثبت و منفی آن را بسنجیم و هر سخنی را هر زمانی و هر جایی نگوییم .

معلم فردا...